Geçmişle kopamayan bir bağım var. Geçmişle derken, geçmişten gelen objelerle ve eşyalarla... Ailede eskiden kullanılmış ama artık geçerliliğini yitirmiş pek çok eşya, kıyafet, ev eşyası, örtü, dantel vs.. bende saklama isteği uyandırıyor, kesinlikle atılmasın istiyorum. Kıyafet anlamında Annem'den, Anneannem'den bugünlere pek birşey kalmamış maalesef, giyilmeyenler hep verilmiş ama bulduğum bir kaç parça kıyafet, çanta, mendil saklanmak üzere çoktan annemin evinden benim evime taşındılar bile. Nasıl mutlu oluyorum onlara baktıkça, evimde kullandıkça... Geçmişin sıcaklığı ruhuma huzur veriyor.
Artık elden çıkarılmasına karar verilmesine rağmen, sırf ben kıyamadım diye Annem'in yeni evine taşınmak durumunda kalan son eşya ise bu alttaki dikiş makinesi oldu. Öyle nostaljik bir görüntüsü var ki evden gitmesine içim el vermedi. Biraz daha büyük bir evim olduğunda, benim evimde yerini almak üzere orada bekliyor şimdilik :) Ayrıca gayet de hala dikiş dikebilir halde ve bugün beni terziye gitmekten kurtardı. Ne yaptığımı ise önümüzdeki postlarda görebileceksiniz.
Sevgiler :)
