Zetina Dikiş Makinesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Zetina Dikiş Makinesi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Ağustos 2013 Salı

Jean Shirt and Coral...


Bir ay önce çekilen bu fotoğraflar, yıllık iznimin İstanbul'da geçirdiğim haftasına ait.
İzin zamanlarımda mutlaka İstanbul'da da, bir kaç hafta içi gün geçirmeyi seviyorum. Böylece daha sakin zamanlarda İstanbul'un tadını çıkarma imkanı oluyor. İşte bu fotoğraflarda, böyle bir günde yapılan keyifli bir dost sohbeti sonrası, Büyükçekmece Sahili'nde çekildi.





Eteğimi annemle beraber diktik. Emektar Zetina Dikiş Makinesi bize çok zahmet çıkarmasına rağmen, yılmayıp bitirmeyi başardık. Bir takım dikiş bozuklukları oldu maalesef ama el emeği olduğu için ben gayet keyifle giydim. 



Nakışlı jean gömlek ise yine bir pazar ganimeti. 



Bileklikler, yine o bir haftalık tatilde sıkıldığım bir zamanda, eldeki malzemelerden yaptığım bir kaç bileklikten.


Silver Superga'larıma epey bekledikten sahip oldum ama beklediğime değdi gibi :) 



Bu güzel fotoğraflar için de Sedam'a çok çok teşekkürler. 


Etek; Annemle diktik ;)
Gömlek; Bahçeşehir Pazarı
Sneaker; Superga
Saat; DKNY
Bileklikler; Luz De La Luna, Nili Silver
Clutch; Zara (çok eski sezon)



23 Şubat 2013 Cumartesi

Birazda Bana Dair... Hayat Eskilerle de Güzel!

Geçmişle kopamayan bir bağım var. Geçmişle derken, geçmişten gelen objelerle ve eşyalarla... Ailede eskiden kullanılmış ama artık geçerliliğini yitirmiş pek çok eşya, kıyafet, ev eşyası, örtü, dantel vs.. bende saklama isteği uyandırıyor, kesinlikle atılmasın istiyorum. Kıyafet anlamında Annem'den, Anneannem'den bugünlere pek birşey kalmamış maalesef, giyilmeyenler hep verilmiş ama bulduğum bir kaç parça kıyafet, çanta, mendil saklanmak üzere çoktan annemin evinden benim evime taşındılar bile. Nasıl mutlu oluyorum onlara baktıkça, evimde kullandıkça... Geçmişin sıcaklığı ruhuma huzur veriyor. 

Artık elden çıkarılmasına karar verilmesine rağmen, sırf ben kıyamadım diye Annem'in yeni evine taşınmak durumunda kalan son eşya ise bu alttaki dikiş makinesi oldu. Öyle nostaljik bir görüntüsü var ki evden gitmesine içim el vermedi. Biraz daha büyük bir evim olduğunda, benim evimde yerini almak üzere orada bekliyor şimdilik :) Ayrıca gayet de hala dikiş dikebilir halde ve bugün beni terziye gitmekten kurtardı. Ne yaptığımı ise önümüzdeki postlarda görebileceksiniz.

Sevgiler :)