27 Şubat 2013 Çarşamba

DIY ; Deri ve El Örgüsü'nün Muhteşem Uyumu :)

Bu sefer DIY'dan biraz daha fazlası sanırım :)

Herşey Zara'da kolları deri görünümlü, bedeni el örgüsü gibi duran, kalın bir tunik görmemle başladı. El örgüsü görüntü hemen aklıma " ben neden yapmıyorum böyle bir şey?" sorusunu getirdi. Yapabileceğime inandığım şeyi denemek konusunda hiç tereddüt etmem. Bordo, siyah, gri kırçıllı bir ip canlandı gözümün önünde. Tabi birde deri görünümlü kumaşı bulabilir miyim acaba düşündüm ki bu kısmı hiç zor olmadı. İstediğim gibi bir ip bulma konusunda ilk aşamada başarılı olamasamda, bir yüncüde ipler arasında kaybolmuşken, bordo, gri, siyah ve beyaz kırçıllı, tüyleri sebebiyle fazlaca kokoş görünen bu ipe kayıtsız kalamadım.

Aşağıdaki fotoğrafı İnstagram'da paylaşalı bir buçuk ayı geçti sanırım.


Heyecanla ördüm ilk iki parçayı, üçüncü parçada da süre olarak gayet başarılıydım ki iki tane aynı yönde ön ördüğümü farkedince, koca bir ön parçayı sökmek zorunda kaldım ve hevesim kaçtığı için bitirme serüvenim biraz uzadı.


Birde kol kalıbı bulmak gerekti tabi ki. Araya profesyonel eller girmeden, her işimizi kendimiz yaptık. Bu aşamada sevgili Anneciğim çok yardımcı oldu :) Eskiler dikiş konusunda çok becerikliymiş. En azından bizim ailede öyle.








Örme, ölçme, kesme ve biçme aşamaları bittikten sonra sıra geldi birleştirmeye...

Vee Ta taaaa!!

Çok heyecanla başladığım hırkam, gayet tahmin ettiğim gibi oldu!!

Ben çok beğendim. Bir tek yaka kısmından emin değilim, bir iki defa giydikten sonra eğer kullanımı rahat olmazsa belki hakim yaka olarak değiştirebilirim.

Siz nasıl buldunuz???

Çok yakında bu hırka ile bir outfit postuda gelecek umarım :)
















23 Şubat 2013 Cumartesi

Birazda Bana Dair... Hayat Eskilerle de Güzel!

Geçmişle kopamayan bir bağım var. Geçmişle derken, geçmişten gelen objelerle ve eşyalarla... Ailede eskiden kullanılmış ama artık geçerliliğini yitirmiş pek çok eşya, kıyafet, ev eşyası, örtü, dantel vs.. bende saklama isteği uyandırıyor, kesinlikle atılmasın istiyorum. Kıyafet anlamında Annem'den, Anneannem'den bugünlere pek birşey kalmamış maalesef, giyilmeyenler hep verilmiş ama bulduğum bir kaç parça kıyafet, çanta, mendil saklanmak üzere çoktan annemin evinden benim evime taşındılar bile. Nasıl mutlu oluyorum onlara baktıkça, evimde kullandıkça... Geçmişin sıcaklığı ruhuma huzur veriyor. 

Artık elden çıkarılmasına karar verilmesine rağmen, sırf ben kıyamadım diye Annem'in yeni evine taşınmak durumunda kalan son eşya ise bu alttaki dikiş makinesi oldu. Öyle nostaljik bir görüntüsü var ki evden gitmesine içim el vermedi. Biraz daha büyük bir evim olduğunda, benim evimde yerini almak üzere orada bekliyor şimdilik :) Ayrıca gayet de hala dikiş dikebilir halde ve bugün beni terziye gitmekten kurtardı. Ne yaptığımı ise önümüzdeki postlarda görebileceksiniz.

Sevgiler :)